i feel stupid. sobra
well, delikado pala kapag malungkot ka tapos nagcocommute ka. habang tumatawid magkakaroon ka ng thoughts na “what if mabunggo na lang ako ng kotseng ito?”
never thought na papasok ang ganoong klaseng thoughts sa utak ko
si ba kasi eh, ang stupid
i hope i can still be forgiven
SOBRANG UNEXPECTED!
oh yeah.
honestly, things turn out better when i least expect them to. :)
‘di magbabago ang gusto ng puso kowala nang hahangarin pa kundi pag-ibig momay hiwagang natanto mula sa una pang tagpomananatili to, at hindi magbabagoeck! cheezy! hahaha. ViH, malapit na!
remember how cartoons show that scientists or mathematicians solve very long and complicated equations on their blackboard and when they finally get the answer, they encircle or box it and rejoice?
i never thought i could do that. hahahaha.
pero kanina, wow. totoo pala yung mga nasa cartoons.
good luck sa mga mage-exams. :)
(exempted ako! oh yeah!)
kanina pinag-uusapan namin ng mga seatmates ko ang buhay akademiko. kung anu-ano ang narating namin. mula sa inspirasyon, papunta sa motibasyon, tapos sa pamamaraan, hanggang sa umabot kami sa force parallel = mg sin θ.
wala lang. napaisip lang ako. bakit nga ba ngayon lang tayo nagigising sa ating mga responsibilidad? ako, kung ikukumpara mo ako noong una hanggang ikatlong taon ko sa ateneo, hindi ako ganito. kung tutuusin, nung mga panahong iyon, iresponsable nga ako eh. ngayon ko lang talaga nalaman at natutunan kung paano magtrabaho. ngayon ko lang din naintindihan kung bakit kailangang magtrabaho
bakit nga ba ngayon lang? sabi nga nila, nasa huli ang pagsisisi. pero kailangan pa nga ba nating sisihin ang iba at mga sarili natin para lang maging responsable?
siguro…
siguro kailangan nating magkamali para matuto tayo.
pero hindi ba mas maganda kung sa simula pa lang ay alam na natin kung ano ang tama at kailangang gawin?
hindi nga lang magigiging masaya ang buhay kung ganun. hahaha
di bale mga pare ko. hindi pa huli ang lahat. kaya nga nariyan ang 3rd term eh ;)
i recently dug up my palanca envelope from last july 14’s retreat. since the letters were already in my hand, i had the impulse to re-read some palanca letters from the bboys.
bboys will always be bboys. hahaha.
i realized how much i would miss these guys once graduation comes. eh sila ba naman ang nakasama ko nang talagang nakilala ko kung sino ako. sila yung mga gago at loko-lokong hindi ko pinagsasawaan kahit araw-araw kong makita.
hay.
exams na. patapos na ang 2/3 ng senior life
exams na. patapos na ang 11/12 ng high school life.
1/3 ng buhay senior na lang ang natitira.
1/12 ng buhay high school na lang ang natitira.
lubusin na sana natin.
tatlong buwan na lang mga pare ko!
bboys! may mga pangarap tayo!
the college blue babble people contacted me. naghahanap sila ng interested dancers mula sa ateneo high school to dance for them. gusto raw nilang ipasok ang dancing sa cheerdancing (kesa raw puro lifting and traditional stuff our cheerleaders do). haha
more details to follow.
if you’re interested, please contact me. thanks. :)
gusto ko ma-exempt sa physics!!! para hindi na ako pumasok sa wednesday! waaaaaah
*nangangarap*
dahil sa 5 minute miracle ang taas ko sa music long test at exams! bwahahahahaaaa. chambalero si loko
surfing www.getjar.com to download java applications for my phone. nawiwirdohan lang ako sa ibang mga downloads. ang geeky eh!
merong graphing calculator (na hindi ko alam kung paano gamitin), scientific calculator (complete with all functions), systems of linear equations solver, combinatorics solver, tapos may projectile launched at an angle solver! wahahaha
nice. ang galing na talaga ng selepono ngayon. all of these in the palm of your hand! hahaha
pero ang geeky ehhhh!
pahabol!
meron din palang alcohol level calculator!
haha
the 5 minute miracle worked! yeah!what makes the number more magical is that because it is also the number of people who failed the music exam.kung tunay kang atenista, alam mo kung ano yung 5 minute miracle. hehehehe. *wink* *wink*ang problema nga lang, in around 4 months, wala na towala na lahat to…:(*raises fist**music plays*e. elgar’s pomp and circumstance
kani-kanina lang napaka-dilim. tinanong ko sarili ko, “nasaan na yung araw?” kadalasan kasi yung ilaw ng kuwarto ko nanggagaling sa araw. tamad kasi akong magbukas ng ilaw
tumingin ako sa kanan. tiningnan ang jalousies ng bintana. wow, orange! orange sky na naman ba?
binuksan ko ang bintana. medyo na-excite kasi ako kasi napakahilig ko sa kakaibang kulay ng langit.
nagulat na lang ako nang bigla kong makita na hindi pala yung langit yung orange.
yung christmas lights pala… :)
it’s only 4:30 at ako’y nasa bahay na. himala! hahaha. i’ll be having that much needed rest.
pero mayamaya sasabak na naman ako sa giyera ng schoolwork. maraming due bukas.
o yeah…
alam niyo yun? nandito na naman tayo sa so near yet so far stage. malapit na ang graduation.
been having mixed feelings about that. una, siyempre, wow, tapos na ang high school! tapos na ang isa sa mga chapters ng buhay. pero, tapos na ang sabi nilang pinakamasayang parte ng buhay mo.
so parang gusto ko mag-graduate na hindi. hahaha.
well. let’s put it this way: gusto ko pang pumasok, pero ayoko nang mag-aral.
gets?
gets…
BA | 
11 28th, 2005| 